NL
| FR
Inleiding
| Doelstellingen
| Methoden
| Resultaten
| Contact
 |
Antibioticaconsumptie en microbiële resistentie bij de individuele patiënt
|
Inleiding
De toenemende resistentie van bacteriën tegen steeds meer
antibiotica (AB) is een wereldwijd volksgezondheidprobleem. Bacteriën
worden resistent genoemd als ze door een antibioticum niet meer
geremd worden in hun groei bij een voor de patiënt maximaal
verdraagbare dosis.
Algemeen kunnen we stellen dat AB op korte tijd antibioticaresistentie
(ABR) kunnen selecteren bij de flora van de individuele patiënt.
ABR leidt niet tot een verhoogde virulentie van kiemen, maar verhoogt
wel de kans dat infecties worden veroorzaakt door resistente kiemen.
Er zijn specifieke relaties aangetoond tussen productklassen en
resistentiepatronen, die kunnen uitgelegd worden door verschillende
gekende ABR mechanismen. Het bestaande pakket van AB is relatief
beperkt en de ontwikkeling van nieuwe AB-klassen verloopt veel trager
dan verwacht. Voorzichtiger AB-gebruik, wat de toenemende ABR zou
kunnen beperken, is daarom noodzakelijk. Om effectieve controlestrategieën
ter beperking van het AB-gebruik voor te stellen, hebben voorschrijvers
en beleidmakers echter precieze informatie over de relatie tussen
voorschrijven van AB en ABR nodig.
De relatie tussen AB-gebruik en ABR is duidelijk aantoonbaar op
geaggregeerd niveau (ziekenhuis, geografische regio, enz.) via ecologische
studies. Deze studies kunnen echter niet aantonen dat evidence-based
AB-voorschrijven het risico voor resistente infecties bij de eigen
patiënt vermindert.
In het kader van sensibiliseringscampagnes waarbij men de artsen
wil motiveren tot een rationeler AB-gebruik aan de hand van evidence-based
argumenten, willen wij aantonen dat op individueel niveau de inspanning
van een beter AB-gebruik leidt tot een vermijden van risico voor
de eigen patiënt.
(LL_21092006)
|
// JavaScript Document
